Een wilde motie is een motie die niet bij een gewoon agendapunt hoort. De raad kan daarmee alsnog een onderwerp op tafel leggen. Dat kan nuttig zijn als er haast is. Maar als het er veel worden, verandert de vergadering in een zoekplaatje.
Dat gebeurde donderdagavond. De urgentiemoties over sociale huur werden aangehouden en niet ingediend. Over De Keyser in Middenbeemster kwam na lang praten geen stemming, omdat wethouder Sanda van Dam toezegde binnen drie maanden terug te komen. De motie over het agrarisch gebied verdween nadat wethouder Erik Struijlaart een memo voor het eind van het jaar beloofde.
Daarmee kreeg het college op meerdere punten lucht. De raad kreeg geen besluit, maar een afspraak om later opnieuw te kijken. Dat is soms verstandig. Een motie kan te vroeg komen, onhandig zijn geformuleerd of beter passen bij lopend overleg.
Maar voor inwoners die meekijken, is het bijna niet meer te volgen. Eerst lijkt de raad ergens een harde uitspraak over te gaan doen. Daarna volgt een schorsing, een toezegging of overleg achter de schermen. Aan het eind is de motie weg en blijft vooral de vraag over wat er nu precies is besloten.
Juist bij wilde moties wringt dat. Ze komen bovenop de gewone agenda en vragen extra uitleg. Dan moet ook glashelder zijn waarom ze nodig zijn, wat het college toezegt en wat de raad daarmee uit handen geeft.
Donderdagavond gebeurde vaak het omgekeerde. De moties verdwenen, maar de politieke vragen bleven liggen.
