Begroting zonder pijn
Wethouder Erik Struijlaart schrijft in een memo aan de raad dat de begroting wordt opgesteld op basis van bestaand beleid. Nieuwe uitgaven moeten wachten. Eerst moet de financiële basis van Purmerend weer gezond worden.
Daarvoor ligt Purmerend in Balans op tafel. Dat rapport bevat ongeveer € 28 miljoen aan mogelijke maatregelen. Het college schreef in april al dat die keuzes grote gevolgen voor inwoners kunnen hebben. Het gaat dus niet om een technische bijlage, maar om de politieke kern van de begroting.
Eerst de raad
Toch maakt het college zelf nog geen keuze. Eerst moet de raad reageren. Daarna komt het college half november met een voorstel. De raad zou daar dan op 17 december over moeten besluiten.
Formeel kan het college zich daarachter verschuilen. De raad vroeg zelf om een plan voor structurele bezuinigingen. De raad beslist ook uiteindelijk over de begroting. Maar dat ontslaat het college niet van de plicht om te besturen.
Het verhaal is niet af
Juist daar wringt het. Het college gaat over het voorstel dat op tafel ligt. Als de begroting begin november wordt behandeld en de echte bezuinigingen pas later concreet worden, krijgt de raad eerst een begroting zonder de volle politieke rekening.
Dat is geen detail. Een begroting moet laten zien welke koers de gemeente kiest. Als de zwaarste ingrepen pas daarna komen, vraagt het college de raad om te oordelen over een verhaal dat nog niet af is.
Besturen is kiezen
Zo verschuift de pijn naar de raad. Die mag eerst richting geven, terwijl het college nog niet zegt waar het zelf wil snijden. Bij maatregelen die inwoners hard kunnen raken, is dat wel erg voorzichtig.
Besturen is meer dan opties verzamelen. Een college dat een sluitende begroting wil, moet ook durven zeggen welke keuzes daarvoor nodig zijn. Anders wordt zorgvuldigheid een nette naam voor wegduiken.
